การออกเสียง ed: เลือก /t/, /d/, /ɪd/ จากเสียงท้าย แล้วฝึกในประโยค
เผยแพร่

การออกเสียง ed ขึ้นอยู่กับเสียงสุดท้ายของคำกริยารูปเดิม ไม่ใช่ตัวอักษรสุดท้าย: หลัง /t/ หรือ /d/ ให้ออกเสียง /ɪd/ และเพิ่มหนึ่งพยางค์ หลังเสียงไม่ก้องอื่นให้ออกเสียง /t/ และหลังเสียงก้องอื่นรวมถึงสระให้ออกเสียง /d/ เปรียบเทียบ wanted, needed กับ helped, watched, laughed และ played, called, lived แล้วพูดรูปเดิมเพื่อตรวจเสียงท้ายก่อนฝึกประโยคอดีตทั้งประโยค
เลือกเสียงท้ายในสามขั้น
ถามก่อนว่าเสียงท้ายเป็น /t/ หรือ /d/ หรือไม่ แล้วจึงตรวจว่าเป็นเสียงก้องหรือไม่ก้อง วิธีนี้ใช้กับกริยาช่องสามแบบเติม ed ได้ด้วย บทเรื่องเสียงท้ายของ Iowa State ใช้ [əd] แทนเสียงแบบยาว ส่วนบทความนี้ใช้สัญลักษณ์เพื่อการเรียน /ɪd/ จุดแรกที่ควรแยกให้ได้คือมีพยางค์เพิ่มหรือไม่

ใช้การสั่นที่คอช่วยตรวจเสียงก้อง
วางสองนิ้วที่คอเบา ๆ แล้วออกเสียง /s/ กับ /z/ ยาวสลับกัน /z/ มีการสั่น ส่วน /s/ เป็นลมที่ไม่มีการก้องนั้น อย่าพูดชื่อของตัวอักษร เพราะจะมีเสียงสระของชื่อเข้ามาปน เสียงกักสั้น ๆ อาจสัมผัสความสั่นได้ยาก หากไม่แน่ใจให้ฟังพจนานุกรม บทเรื่องพยัญชนะของ Iowa State อธิบายเสียงก้อง การแตะคอเป็นเพียงตัวช่วยฝึก

help /help/, watch /wɒtʃ/, laugh /lɑːf/ ลงท้ายด้วยเสียงไม่ก้อง /p/, /tʃ/, /f/ ส่วน play /pleɪ/ ลงท้ายด้วยสระ และ call /kɔːl/, live /lɪv/ ลงท้ายด้วยพยัญชนะก้อง อย่ากระซิบทั้งคำ เพราะจะเสียความต่างที่กำลังตรวจ
คำสะกดที่ชวนสับสน: fixed, laughed, raised
รูปคำและสัทอักษรในตารางตรวจแล้วจาก Oxford สระใช้รูปแบบอังกฤษ แต่การจัดกลุ่มเสียงท้ายของตัวอย่างเหล่านี้เหมือนกันในแบบอเมริกัน

| รูปเดิม → อดีต | เสียงท้ายรูปเดิม → ed / IPA |
|---|---|
| fix → fixed |
/s/ → /t/ /fɪkst/ |
| laugh → laughed |
/f/ → /t/ /lɑːft/ |
| raise → raised |
/z/ → /d/ /reɪzd/ |
| increase → increased |
/s/ → /t/ /ɪnˈkriːst/ |
| hope → hoped |
/p/ → /t/ /həʊpt/ |
| hop → hopped |
/p/ → /t/ /hɒpt/ |
x ใน fix แทน /ks/ จึงจบด้วย /s/ และ gh ใน laugh แทน /f/ ส่วน raise จบด้วย /z/ แต่คำกริยา increase จบด้วย /s/ จึงตัดสินจาก se ที่คล้ายกันไม่ได้ hoped กับ hopped ต่างก็เติม /t/ หลัง /p/ การเขียน p ซ้ำไม่เปลี่ยนกฎเสียงท้ายนี้
เมื่อไรจึงเพิ่มหนึ่งพยางค์
เคาะหนึ่งจังหวะสำหรับทั้ง walk /wɔːk/ และ walked /wɔːkt/ ส่วน want /wɒnt/ มีหนึ่งพยางค์ แต่ wanted /ˈwɒntɪd/ มีสองพยางค์ การเพิ่มพยัญชนะไม่ได้หมายถึงเพิ่มจังหวะ อย่าแทรกสระระหว่าง /k/ กับ /t/ ใน walked เพียงเพื่อให้พูดง่ายขึ้น

คำคุณศัพท์ต้องตรวจความหมายด้วย
อย่าใช้กฎกริยากับทุกคำที่เขียนลงท้าย ed ตรวจความหมายและชนิดคำในพจนานุกรมด้วย รายการนี้รวมการอ่านคำคุณศัพท์ แต่ไม่ได้หมายความว่าคำคุณศัพท์ทุกคำอ่าน /ɪd/
| คำ / ความหมาย | การออกเสียง |
|---|---|
| naked · เปลือย | /ˈneɪkɪd/ |
| wicked · ชั่วร้าย | /ˈwɪkɪd/ |
| crooked · คด ไม่ตรง | /ˈkrʊkɪd/ |
| ragged · ขาดรุ่ย ไม่เรียบ | /ˈræɡɪd/ |
| beloved · เป็นที่รัก | /bɪˈlʌvɪd/ /bɪˈlʌvd/ |
| learned · มีความรู้สูง | /ˈlɜːnɪd/ |
| learned · เรียนรู้มา / กริยาอดีต | /lɜːnd/ |
| aged · สูงวัย | /ˈeɪdʒɪd/ |
| aged · ระบุอายุ | /eɪdʒd/ |
beloved เป็นคำคุณศัพท์ที่อ่านได้ทั้งสองแบบ learned ที่แปลว่ามีความรู้สูงมีสองพยางค์ แต่เมื่อหมายถึงพฤติกรรมที่เรียนรู้มาใช้ /d/ เช่นเดียวกับกริยาอดีต aged ที่หมายถึงสูงวัยมีสองพยางค์ แต่เมื่อระบุอายุอ่าน /eɪdʒd/ แม้ชนิดคำเหมือนกันก็ต้องดูความหมาย
เชื่อมเสียง ed กับคำถัดไป
ใน played‿it ให้ต่อจาก /d/ ไปยังสระถัดไปโดยไม่หยุดเกินจำเป็น ลอง walked‿out ด้วย เมื่อคำถัดไปขึ้นต้นด้วยพยัญชนะ เช่น walked to work เสียงท้ายอาจไม่เด่น และภาษาพูดสบาย ๆ อาจละ /t/ หรือ /d/ ในกลุ่มพยัญชนะ นี่คือสิ่งที่สังเกตเมื่อฟัง ไม่ใช่คำแนะนำให้ลบเสียงท้ายทั้งหมด Iowa State เน้นการเก็บข้อมูลไวยากรณ์ และ บทเรื่องการเชื่อมเสียง อธิบายการต่อระหว่างคำ

เริ่มช้า ๆ โดยเก็บเสียงท้ายไว้ แล้วค่อยเชื่อมด้วยความเร็วที่สบาย ไม่ต้องปล่อยเสียง /t/ แรงทุกครั้ง อ่านต่อใน คู่มือการเชื่อมเสียงอังกฤษ
หกประโยคแต่งใหม่พร้อมเสียง
เริ่มจาก play → played, walk → walked, want → wanted แล้วพูดทั้งประโยคที่มีคำบอกเวลา เสียงสร้างด้วย AI Deep-voiced Viking ของ SpeakGain และใช้ชุดเดียวกันทุกภาษา ไม่ใช่เสียงคนเจ้าของภาษา ใช้พจนานุกรมตรวจคำเดี่ยว และใช้เสียงประโยคเพื่อฝึกรอยต่อ
1. I walked to work yesterday.
walked: /t/ เก็บเสียงท้ายไว้หน้า to
ฟังประโยค 1
2. We played it again last night.
played: /d/ เชื่อม played‿it
ฟังประโยค 2
3. She wanted a quiet table yesterday.
wanted: /ɪd/ มีสองพยางค์
ฟังประโยค 3
4. I fixed it and laughed at the result.
fixed, laughed: /t/ เชื่อม fixed‿it และ laughed‿at
ฟังประโยค 4
5. They called and raised the price last week.
called, raised: /d/ เชื่อม called‿and
ฟังประโยค 5
6. We needed help and waited outside yesterday.
needed, waited: /ɪd/ เชื่อม waited‿outside
ฟังประโยค 6
ทดสอบตัวเองด้วยสิบสองคำ
ก่อนเปิดเฉลย แบ่งสิบสองคำเป็น /t/, /d/, /ɪd/ พูดรูปเดิมและใช้เสียงท้ายอธิบายคำตอบ รูปกับรายการข้อความมีคำชุดเดียวกัน เสียงเฉลยอ่านตามลำดับนี้

helped · played · wanted · fixed · called · needed · watched · lived · waited · laughed · raised · visited
เปิดเฉลยและเสียง
/t/: helped, fixed, watched, laughed.
/d/: played, called, lived, raised.
/ɪd/: wanted, needed, waited, visited.
เปิดเฉลยและเสียง
หากเลือกกลุ่มผิด ให้เขียนเสียงท้ายของรูปเดิมข้างคำนั้น หากเลือกถูกแต่เพิ่มพยางค์ ให้กลับไปฝึกในประโยค รอบถัดไปเก็บไว้เฉพาะคำที่ยังผิด
เก็บไว้เฉพาะประโยคที่ยังพูดยาก
ฝึกตามลำดับ ฟัง → พูด → อัดเสียง → เทียบ → แก้หนึ่งจุด เทียบจำนวนพยางค์และการต่อไปยังคำถัดไป ไม่ใช่ดูเพียงความดังของเสียงท้าย ใช้แอปอัดเสียงในโทรศัพท์ได้ เลือกสิ่งที่จะเปลี่ยนก่อนอัดรอบสอง เช่น รักษา walked ให้มีหนึ่งพยางค์
SpeakGain เป็นแอปที่เราพัฒนา คุณบันทึกประโยคที่ยังยาก ฟังเสียงตัวละคร แล้วพูดออกมาได้ ภาพหน้าจอภาษาอังกฤษด้านล่างแสดงการเพิ่มคำตามปกติและหน้าฟังของประโยคเดียวกัน ลองพูดสิ่งที่ได้ยินก่อนเปิดคำตอบ Record and check ให้ข้อมูลการออกเสียงแยกตามคำ และ FSRS เสนอการทบทวนครั้งต่อไป ใช้ข้อมูลเป็นแนวทางฝึก ไม่ใช่หลักประกันว่าออกเสียงถูก


คำถามที่พบบ่อย
ใช้กับกริยาไม่ปกติได้ไหม?
วิธีนี้ใช้กับรูป ed แบบปกติ ส่วนอดีตแบบไม่ปกติให้ตรวจการอ่านทั้งคำในพจนานุกรม
อังกฤษกับอเมริกันใช้กฎต่างกันไหม?
ตัวอย่างที่นี่อยู่ในสามกลุ่มเดียวกัน สระและเสียง /t/ ที่พูดจริงอาจต่างกัน เริ่มฝึกด้วยต้นแบบหนึ่งก่อน
กริยาช่องสามและคำคุณศัพท์ล่ะ?
กริยาช่องสามแบบปกติใช้วิธีเดียวกัน คำคุณศัพท์หลายคำก็ใช้ได้ แต่ต้องตรวจความหมายตามตัวอย่างในตาราง
ทำไมพูดเร็วแล้วไม่ได้ยินเสียงท้าย?
พยัญชนะข้างเคียงอาจทำให้เสียงไม่เด่นหรือเกิดการละในภาษาพูด ฟังวลีสั้นซ้ำและดูบริบท ขณะฝึกให้รักษาสัญญาณของอดีตไว้
นำไปใช้ในประโยคถัดไป
เลือกคำที่ยังผิดหนึ่งคำ ตรวจเสียงท้ายรูปเดิม แล้วใช้รูปอดีตพูดเรื่องเมื่อวานหนึ่งประโยค เพิ่มจังหวะเฉพาะ /ɪd/ และให้เสียงท้ายอื่นสั้น ฟังเสียงประโยคของตัวเองเพื่อตรวจอีกครั้ง